„Kącik porad Gdyby na wielkim świecie zabrakło uśmiechu dziecka, byłoby ciemno i mroczno, ciemniej i mroczniej niż podczas nocy bezgwiezdnej i bezksiężycowej – mimo wszystkich słońc, gwiazd i sztucznych reflektorów. Ten jeden mały uśmiech rozwidnia życie.”

– Julian Ejsmond    


„Dziesięć przykazań wychowania dzieci” 

1. Okaż twojemu dziecku trwałą, nieustającą miłość i opiekę – jest to tak ważne dla jego umysłowego i duchowego zdrowia, jak pożywienie dla ciała.

2. Bądź hojny w poświęcaniu dziecku swojego czasu i okazywaniu mu twojego zrozumienia – bawienie z dzieckiem lub czytanie na głos liczy się o wiele więcej niż uporządkowane, funkcjonujące bez zakłóceń gospodarstwo domowe.

3. Umożliwiaj twojemu dziecku zdobywanie nowych doświadczeń i już od pierwszych dni jego życia „zanurz” je w mówionym języku – wzbogaca to jego duchowy rozwój.

4. Zachęcaj dziecko do zabawy w każdej formie: w pojedynkę, z innymi dziećmi, do badania świata, naśladowania, eksperymentowania, budowania, kreatywnego tworzenia.

5. Chwal częściej i głośniej wysiłki niż osiągnięcia.

6. Powierzaj dziecku stale rosnącą odpowiedzialność – podobnie jak inne umiejętności trzeba je wciąż trenować.

7. Pamiętaj o tym, że każde dziecko jest wyjątkowe, jedyne w swoim rodzaju – sposób, w jaki traktujesz jedno i który jest dla niego zupełnie w porządku, dla drugiego może być niewłaściwy.

8. Pokazuj swoją dezaprobatę i niezadowolenie w taki sposób, który nie będzie oznaczał dla wieku, osobowości i rozumienia dziecka zbyt wygórowanych wymagań.

9. Nigdy nie używaj groźby pozbawienia dziecka miłości albo że je komuś oddasz. Możesz odrzucać i nie akceptować jego zachowania, ale nie pozwól nigdy, aby zrodziło się w nim podejrzenie, że możesz odrzucać jego osobę.

10. Nie oczekuj wdzięczności. Twoje dziecko nie prosiło się, żeby przyjść na świat – to była twoja decyzja. – Mia Kellmer Pringle 


„Czego potrzebują dzieci” 

  •  Czy wiecie dlaczego dzieci powinny uczęszczać do przedszkola? 
  •  mają kontakt z innymi dziećmi, uczą się tolerancji, usamodzielniają się 
  •  poznają swoje prawa i obowiązki, stają się odpowiedzialne 
  •  rozwijają się wszechstronnie, zarówno emocjonalnie, jak i intelektualnie 
  • doskonalą swoją sprawność ruchową i manualną 
  •  uczą się wierszy, piosenek i zabaw 
  • zaznajamiają się z kulturą i sztuką 
  • doświadczają sukcesów, uczą się radzić sobie wśród rówieśników 
  • poszerzają zakres swoich możliwości, rozwijają talenty 
  •  poznają swoje mocne strony oraz te, które należy jeszcze doskonalić 


 Mamo! Tato! 

Nie psujcie mnie, dając mi wszystko, o co Was poproszę. Niektórymi prośbami wystawiam Was na próbę. 

Nie obawiajcie się postępować wobec mnie twardo i zdecydowanie. Daje mi to poczucie bezpieczeństwa. 

Nie pozwólcie mi utrwalić złych nawyków. Ufam, że Wy pomożecie mi się z nimi uporać. 

Nie karzcie mnie w obecności innych. Najbardziej mnie przekonujecie, gdy mówicie do mnie spokojnie i dyskretnie. 

Nie ochraniajcie mnie przed konsekwencjami tego, co zrobiłem. Potrzebne mi są również bolesne doświadczenia. 

Nie składajcie mi pochopnych obietnic, bo czuję się bardzo zawiedziony, gdy ich później nie dotrzymujecie. 

Nie zbywajcie mnie, gdy stawiam Wam pytania. Ja znajdę informacje gdzie indziej, ale chciałbym żebyście byli moim przewodnikami po świecie. 

Nie zabraniajcie mi eksperymentowania i popełniania błędów. Bez tego nie mogę się rozwijać.  

Nie przejmujcie się zbytnio moimi dolegliwościami. Pomyślcie jednak, czy nie staram się przy ich pomocy przyciągnąć Waszą uwagę, której tak bardzo potrzebuję. 

Nie mówcie, że mój strach i moje obawy są głupie. Dla mnie są one bardzo realne.